چهارشنبه گذشته دادگاه دبی در حالی مدل سوئدی ـ ایرانی و بازیگر نه چندان مطرح سینمای ایران را به جرم حمل ۲۱ گرم کوکایین، به حبس ابد محکوم کرد که او ۱۱ کیسه پلاستیکی حاوی کوکایین همراه خود را جهت مصارف شخصی عنوان کرد.

این مدل ایرانی الاصل که حدود 10 سال از آغاز فعالیت هایش می گذرد تا کنون با 100 برند تجاری از 23 کشور جهان اشاره همکاری داشته است. او هم‌ چنین سابقه‌ بازی در فیلم‌ "چهل سالگی” در کنار سینماگران مطرحی چون لیلا حاتمی، عزت‌الله انتظامی و محمدرضا فروتن را در کارنامه خود دارد.

اول اینکه جنجال آفرینی پیرامون خبر بازداشت ...که از بازیگران نه چندان مطرح سینمای کشور بحساب می آید بی آنکه به بررسی و پرداختن به چگونگی و علل رخ دادن چنین اتفاقاتی که می تواند با آبروی کشور مرتبط باشد یک عادت نادرست رسانه ای است که چندان مطلوب به نظر نمی رسد.

متاسفانه در شرایطی که دستگیری ایرانی ها به جرم حمل مواد مخدر در کشورهای همسایه یا جنوب شرق آسیا و دردسرهایی ناشی از آن برای سفارت ایران در آن کشورها در حال عادی شدن برای جامعه است، در این میان آنچه باید حتما مورد توجه قرار گیرد ضربه سنگینی است که در نتیجه چنین رفتارها و انتشار اخبار مربوط با آن در جهان به آبرو و وجه ایرانی وارد می می آید.

از همه بدتر آنکه گاهی شخصیتی هایی نظیر این آقا که حامل پسوند هنرمند، مدل، بازیگر یا ورزشکار به دنبال نام خود هستند و قطعا بخاطر حساسیتی که اینگونه مشاغل دارند موجب می شود با هر گونه اقدام خود فورا به تیتر یک اخبار خارجی و داخلی تبدیل شوند که لین صورت، ارتکاب چنین اعمالی از سوی آنها صدمات بیشتری به وجه ایران و ایرانی نزد جامعه جهانی وارد می کند.

در چنین مواردی اولین واکنشی که از سوی افکار عمومی دنیا در رابطه با آن شکل می گیرد شناسایی این قبیل افراد بعنوان سفیر فرهنگی جامعه ایران است بی آنکه به شناخته بودن یا نبود آنها در کشور مادری خود توجه ای شود و متاسفانه این افراد هرچقدر هم که گمنام و ناشناخته باشند اما گاها با ارتکاب چنین اعمالی آنقدر شناخته می شوند که معروف ترین شخصیت های داخلی هم نمی توانند به گرد پایشان برسند.

دیگر مشکلی که در نتیجه افزایش این گونه جرم ها ممکن است دامن هر ایرانی را بگیرد تصمیم به تشدید بازرسی های امنیتی و حتی حرمت شکنانه نسبت مهاجران و مسافران ایرانی در فرودگاه ها و سایر مرکز دولتی کشور میزبان در واکنش به آنهاست و حتی احتمال دارد جایگاه یا ویزای دیگر اتباع ایرانی نیز مورد ملاحظه قرار نگیرد چرا که عده ای از پیش، زمینه منفی شدن ذهن مسئولان دولت های خارجی را نسبت به تمام اقشار مختلف جامعه فراهم آورده اند.

در حالی که آسیب دیدن اعتبار یک ملت هفتاد میلیونی بخاطر رفتارهای ناپسند تنی معدود از افراد غیرمنصفانه به نظر می رسد اما نمی توان تاثیر این دست اقدامات را در شکل گیری ذهنیت منفی نسبت به ایرانی ها نادیده گرفت، آن هم وقتی که در کنار افراد عادی مشغول بدین اعمال برخی شخصیت های چهره تر نیز نامشان همردیف با آنها قرار گیرد.

در کنار تدابیر ویژه ای که باید مسئولان کشور برای پیشگیری از در خطر قرار گرفتن آبروی ایرانی توسط برخی افراد سودجو و خودپرست اتخاذ کنند، رسانه های کشور نیز نباید از کنار این اخبار به سادگی بگذرند و تنها با راه انداختن جنجال خبری در شکستن شدن قبح آن و تبدیل شدنش به یک موضوع عادی و روزمره برای افراد کوشش کنند بلکه لازم است تا آنجا که امکان دارد ابعاد قضیه از سوی رسانه ها پیگیری شود و نقدهای لازم در این خصوص ارایه گردد و پیام ها و هشدارهای مرتبط برای اقشار حساس جامعه که آبروی کشور در پاره ای از مواقع با نام آنها گره خورده است ارسال شود تا با حرکت های فراگیر به آگاه سازی افراد نسبت به مخاطرات مادی و معنوی اینگونه رفتارها برای خود و کشور منجر گردد.